[[{"content_id":13214,"domain_id":"0","lang_id":"fa","portal_id":"5","owner_id":"370","user_id":"405","view_accesslevel_id":"0","edit_accesslevel_id":"0","delete_accesslevel_id":"0","editor_id":"405","content_title":"حدود مذاهب اسلامی و معیار اخوت دینی -بخش دوم-\r\n\r\nاز دیدگاه روایات","content_number":"","content_date_event":"2017-05-06 18:33:17","content_summary":"در اصول کافی از امام صادق (ع) نقل شده است که ایشان فرمودند:\r\nاسلام همان ظاهری است که مردم به آن پایبند هستند، شهادت به توحید و نبوت رسول اکرم، برپاداری نماز، پرداخت زکات و حج گزاردن خانه خدا و به جا آوردن روزه ماه رمضان، این همان اسلام است»","content_summary_fill":"1","content_body":"سید صادق سید حسینی\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاحادیث موجود در بحث تعیین اصول دین دو دسته می&zwnj;شوند:\r\n&bull; روایاتی که در مقام بیان ارکان اسلام هستند، بی&zwnj;آن&zwnj;که توجهی به ترتب آثار شرعی و فقهی آن داشته باشند؛\r\n&bull; روایاتی که صراحتاً درصدد بیان موضوع آثار شرعی اسلام هستند و متن آن&zwnj;ها بر همین امر تأکیدمی&zwnj;کند.\r\n\r\nدسته اول شامل احادیث صحیح و معتبر و متواتری است که تمام مذاهب، در مفاد اغلب آن&zwnj;ها اتفاق نظر دارند و با اشاره به دو اصل توحید و نبوت، عناصر اعتقادی و یا احکام خاصی را نیز در شمار اصول دین ذکر کرده&zwnj;اند. ولی دسته دوم تنها این دو را اصول دین شناخته و به بیان آن پرداخته&zwnj;اند و با پذیرش این دو، آثار ظاهری شرعی اسلام را بر شخص پذیرنده جاری کرده&zwnj;اند و به این ترتیب نه تنها دلیلی بر اصل دین بودن این دو هستند بلکه دلیل بر اصول دین نبودن سایر عناصر دینی چه اعتقادی و چه غیر اعتقادی است.\r\n\r\nدر هر حال هر دو دسته روایات در کتب روایی مذاهب اسلامی موجود مورد قبول آن&zwnj;هاست؛ اما دسته نخست شامل احادیث زیادی است که ذیلاً به مواردی از آن&zwnj;ها اشاره می&zwnj;شود:\r\n\r\nدر صحیح بخاری از ابن&zwnj;عمر آمده که پیامبر چنین فرموده&zwnj;اند:\r\n&laquo;بُنِیَ الْإِسْلَامُ عَلَی خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا للَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَ إِقَامِ الصَّلَاةِ وَ إِیتَاءِ الزَّکَاةِ وَ الْحَجِّ وَ صَوْمِ رَمَضَانَ\r\nاسلام بر پنج پایه بنیان نهاده شده است: شهادت به توحید و نبوت، برپاداشتن نماز، پرداخت زکات، حج و روزه ماه رمضان&raquo;(صحیح بخاری، ج 1، ص 6؛ رجال احدیث منقول از سوی بخاری مورد توثیق اهل سنت است و احادیث مندرج در آن را تمامی فقهای اهل سنت معتبر دانسته و تلقی به قبول کرده اندو لذا از ذکر اسناد این روایات پرخیز می&zwnj;شود.)\r\n\r\nدر اصول کافی از امام صادق (ع) نقل شده است که ایشان فرمودند:\r\n\r\nالْإِسْلَامُ هُوَ الظَّاهِرُ الَّذِی عَلَیْهِ النَّاسُ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحـْدَهُ لَا شـَرِیـکَ لَهُ وَ أَنَّ مـُحـَمَّداً عـَبـْدُهُ وَ رَسـُولُهُ وَ إِقـَامُ الصَّلَاةِ وَ إِیتَاءُ الزَّکَاةِ وَ حِجُّ الْبـَیـْتِ وَ صـِیَامُ شَهْرِ رَمَضَانَ فَهَذَا الْإِسْلَامُ\r\nاسلام همان ظاهری است که مردم به آن پایبند هستند، شهادت به توحید و نبوت رسول اکرم، برپاداری نماز، پرداخت زکات و حج گزاردن خانه خدا و به جا آوردن روزه ماه رمضان، این همان اسلام است&raquo;(کلینی، اصول کافی، ج 2، ص 29، بابان الاسلام یحقن به الدم، ح 44؛ این حدیث معتبر است و رجال او موثق می&zwnj;باشند (محمد بن یحیی عن علی بن محمد عن علی بن حکم عن سفیان بن سعد)\r\n\r\nدر صحیح بخاری به نقل از ابوهریره، پیامبر (ص) در تعریف اسلام فرمودند:\r\n&laquo;الْإِسْلَامُ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَ لَاتُشْرِکَ بِهِ شَیْئًا وَ تُقِیمَ الصَّلَاةَ الْمَکْتُوبَةَ وَ تُؤَدِّیَ الزَّکَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَ تَصُومَ رَمَضَانَ\r\nاسلام عبادت موحدانه خداوند، برپاداری نماز، پرداخت زکات و روزه گرفتن در ماه رمضان است&raquo;(صحیح بخاری، ج 1، ص 11)\r\n\r\nشبیه این حدیث در صحیح بخاری از طلحه از پیامبر (ص) نقل شده و فقط ذکری از توحید در آن شده است:\r\n&laquo;أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّی یَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّی مَالَهُ وَ نَفْسَهُ\r\nمأمور شدم که با مردم بجنگم تا بگویند که خدایی جز الله نیست، پس هر کس بگوید لا اله الا الله، مال و جانش در امان خواهد بود.&raquo;\r\n\r\n\r\n\r\nشهادت به یگانگی خداوند، همان&zwnj;گونه که موحدان عصر جاهلی می&zwnj;کردند، پرهیز از شرک و بت&zwnj;پرستی به معنای کلی آن نیست، بلکه پذیرش پیام وحیانی پیامبر و توحید در کلام ایشان است؛ لذا این روایت، شهادت به توحید و نبوت را در هم آمیخته و موجز بیان کرده است، ضمن این که پذیرش توحید بدون نبوت نه تنها نزد فقهای اسلام شناخته نمی&zwnj;شود بلکه در ارتکاز متشرعه هم مورد قبول نیست و این حدیث با توجه به این ذهنیت در زبان&zwnj;ها جاری شده و مورد توجه مسلمانان است.\r\n\r\nعدم چالش عقاید مذهبی با اخوت اسلامی\r\nبا پذیرش حدود اخوت اسلامی و معیار آن، بسیاری از مذاهب اسلامی با چالش عمده&zwnj;ای روبرو می&zwnj;شوند، چه آنکه در عین انطباق با معیارهای اصولی دین اسلام به دلیل اعتقادات خاص مذهبی مورد اتهام خروج از دایره اسلام و سلب امتیاز اخوت اسلامی از ایشان روبرو می&zwnj;شوند.\r\nمخالفان مدارا یا با استفاده از بزرگ&zwnj;بینی اصول مذهبی مورد قبول خود، آن&zwnj;ها را اصول دین قلمداد کرده&zwnj;اند و به این ترتیب اسلام را تنها شامل موافقان مذهبی می&zwnj;شناسند و با دیگران که در نظرشان مخالفان اصول دین هستند برخورد می&zwnj;کنند و با تعریفی که از اصول مشترک دینی بیان می&zwnj;کنند به قدری پیچیده و محدود است که از شکل کلی بیرون آمده و تنها با صورت عقیدتی مذهب خود سازگار خواهد شد؛ مثلاً در اصل توحید، عینیت و یا زیادت صفات بر ذات را می&zwnj;گنجانند و مذاهبی را که در این جهت مخالف خود ببینند، آنان را مخالف توحید معرفی می&zwnj;کنند و یا با تأکید بر ناسازگاری برخی مبانی مذهبی با اعتقاد به اصول دینی، تطبیق این اصول را بر مذاهب مذکور رد کرده، اندراج ظاهر آن را در مجموعه عقاید آن مذهب بی&zwnj;اعتبار می&zwnj;دانند.\r\nناهماهنگی اصول مذهبی یا رفتارهای خاصی از مخالفان مذهبی با اصول دین، در صورتی می&zwnj;تواند یکی از موانع تطبیق این اصول بر مذاهب شود که لوازم معتقدات مذهبی و یا لوازم رفتار اشخاص، جزئی از مجموعه اعتقادی مذاهب خاص و یا آن مخالفان شناخته شود؛ زیرا هیچ یک از مذاهب مخالف آشکارا عقیده&zwnj;ای که صریحاًنفی یکی از اصول دین را در بر داشته باشد، در خود جای نمی&zwnj;دهد و یا هیچ مخالف مذهبی صریحاً اصول دین را انکار نمی&zwnj;کند، بلکه هر مذهب یا مخالف مذهبی دارای عقایدی است که از دیدگاه مخالفان دارای لوازم عقلی است که پس از تحلیل و کاوش عقلی و با تکیه بر مبانی خاص که یک مخالف و ناظر خارجی انجام می&zwnj;دهد، بین آن&zwnj;ها و بین معتقدات مذهبی مذکور تلازم برقرار است.\r\n\r\nمنبع: فصلنامه حبل المتین، پیش شماره دوم، تابستان 1391\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتعریف مذاهب اسلامی و معیار اخوت دینی؛ بخش اول-از دیدگاه قرآن","content_html":"<p dir=\"RTL\" style=\"text-align: justify;\"><span style=\"color:#FF0000;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\">سید صادق سید حسینی</span></span></span></p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\" style=\"text-align: justify;\">&nbsp;</p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\" style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\">احادیث موجود در بحث تعیین اصول دین دو دسته می&zwnj;شوند:<br />\r\n<span style=\"color:#0000FF;\">&bull; روایاتی که در مقام بیان ارکان اسلام هستند، بی&zwnj;آن&zwnj;که توجهی به ترتب آثار شرعی و فقهی آن داشته باشند؛<br />\r\n&bull; روایاتی که صراحتاً درصدد بیان موضوع آثار شرعی اسلام هستند و متن آن&zwnj;ها بر همین امر تأکیدمی&zwnj;کند.</span></span></span></p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\" style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\">دسته اول شامل احادیث صحیح و معتبر و متواتری است که تمام مذاهب، در مفاد اغلب آن&zwnj;ها اتفاق نظر دارند و با اشاره به دو اصل توحید و نبوت، عناصر اعتقادی و یا احکام خاصی را نیز در شمار اصول دین ذکر کرده&zwnj;اند. ولی دسته دوم تنها این دو را اصول دین شناخته و به بیان آن پرداخته&zwnj;اند و با پذیرش این دو، آثار ظاهری شرعی اسلام را بر شخص پذیرنده جاری کرده&zwnj;اند و به این ترتیب نه تنها دلیلی بر اصل دین بودن این دو هستند بلکه دلیل بر اصول دین نبودن سایر عناصر دینی چه اعتقادی و چه غیر اعتقادی است.</span></span></p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\" style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\">در هر حال هر دو دسته روایات در کتب روایی مذاهب اسلامی موجود مورد قبول آن&zwnj;هاست؛ اما دسته نخست شامل احادیث زیادی است که ذیلاً به مواردی از آن&zwnj;ها اشاره می&zwnj;شود:</span></span></p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\" style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\">در صحیح بخاری از ابن&zwnj;عمر آمده که پیامبر چنین فرموده&zwnj;اند:<br />\r\n&laquo;بُنِیَ الْإِسْلَامُ عَلَی خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا للَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَ إِقَامِ الصَّلَاةِ وَ إِیتَاءِ الزَّکَاةِ وَ الْحَجِّ وَ صَوْمِ رَمَضَانَ<br />\r\nاسلام بر پنج پایه بنیان نهاده شده است: شهادت به توحید و نبوت، برپاداشتن نماز، پرداخت زکات، حج و روزه ماه رمضان&raquo;(صحیح بخاری، ج 1، ص 6؛ رجال احدیث منقول از سوی بخاری مورد توثیق اهل سنت است و احادیث مندرج در آن را تمامی فقهای اهل سنت معتبر دانسته و تلقی به قبول کرده اندو لذا از ذکر اسناد این روایات پرخیز می&zwnj;شود.)</span></span></p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\" style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\">در اصول کافی از امام صادق (ع) نقل شده است که ایشان فرمودند:</span></span></p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\" style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\">الْإِسْلَامُ هُوَ الظَّاهِرُ الَّذِی عَلَیْهِ النَّاسُ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحـْدَهُ لَا شـَرِیـکَ لَهُ وَ أَنَّ مـُحـَمَّداً عـَبـْدُهُ وَ رَسـُولُهُ وَ إِقـَامُ الصَّلَاةِ وَ إِیتَاءُ الزَّکَاةِ وَ حِجُّ الْبـَیـْتِ وَ صـِیَامُ شَهْرِ رَمَضَانَ فَهَذَا الْإِسْلَامُ<br />\r\nاسلام همان ظاهری است که مردم به آن پایبند هستند، شهادت به توحید و نبوت رسول اکرم، برپاداری نماز، پرداخت زکات و حج گزاردن خانه خدا و به جا آوردن روزه ماه رمضان، این همان اسلام است&raquo;(کلینی، اصول کافی، ج 2، ص 29، بابان الاسلام یحقن به الدم، ح 44؛ این حدیث معتبر است و رجال او موثق می&zwnj;باشند (محمد بن یحیی عن علی بن محمد عن علی بن حکم عن سفیان بن سعد)</span></span></p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\" style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\">در صحیح بخاری به نقل از ابوهریره، پیامبر (ص) در تعریف اسلام فرمودند:<br />\r\n&laquo;الْإِسْلَامُ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَ لَاتُشْرِکَ بِهِ شَیْئًا وَ تُقِیمَ الصَّلَاةَ الْمَکْتُوبَةَ وَ تُؤَدِّیَ الزَّکَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَ تَصُومَ رَمَضَانَ<br />\r\nاسلام عبادت موحدانه خداوند، برپاداری نماز، پرداخت زکات و روزه گرفتن در ماه رمضان است&raquo;(صحیح بخاری، ج 1، ص 11)</span></span></p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\" style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\">شبیه این حدیث در صحیح بخاری از طلحه از پیامبر (ص) نقل شده و فقط ذکری از توحید در آن شده است:<br />\r\n&laquo;أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّی یَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَمَنْ قَالَ لا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَدْ عَصَمَ مِنِّی مَالَهُ وَ نَفْسَهُ<br />\r\nمأمور شدم که با مردم بجنگم تا بگویند که خدایی جز الله نیست، پس هر کس بگوید لا اله الا الله، مال و جانش در امان خواهد بود.&raquo;</span></span></p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\" style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\"><img alt=\"\" src=\"http://okhowah.com/file/5/attach201705137461478217353.jpg\" /></span></span></p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\" style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\">شهادت به یگانگی خداوند، همان&zwnj;گونه که موحدان عصر جاهلی می&zwnj;کردند، پرهیز از شرک و بت&zwnj;پرستی به معنای کلی آن نیست، بلکه پذیرش پیام وحیانی پیامبر و توحید در کلام ایشان است؛ لذا این روایت، شهادت به توحید و نبوت را در هم آمیخته و موجز بیان کرده است، ضمن این که پذیرش توحید بدون نبوت نه تنها نزد فقهای اسلام شناخته نمی&zwnj;شود بلکه در ارتکاز متشرعه هم مورد قبول نیست و این حدیث با توجه به این ذهنیت در زبان&zwnj;ها جاری شده و مورد توجه مسلمانان است.</span></span></p>\r\n\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\"><span style=\"color:#0000FF;\"><strong>عدم چالش عقاید مذهبی با اخوت اسلامی</strong></span><br />\r\nبا پذیرش حدود اخوت اسلامی و معیار آن، بسیاری از مذاهب اسلامی با چالش عمده&zwnj;ای روبرو می&zwnj;شوند، چه آنکه در عین انطباق با معیارهای اصولی دین اسلام به دلیل اعتقادات خاص مذهبی مورد اتهام خروج از دایره اسلام و سلب امتیاز اخوت اسلامی از ایشان روبرو می&zwnj;شوند.<br />\r\nمخالفان مدارا یا با استفاده از بزرگ&zwnj;بینی اصول مذهبی مورد قبول خود، آن&zwnj;ها را اصول دین قلمداد کرده&zwnj;اند و به این ترتیب اسلام را تنها شامل موافقان مذهبی می&zwnj;شناسند و با دیگران که در نظرشان مخالفان اصول دین هستند برخورد می&zwnj;کنند و با تعریفی که از اصول مشترک دینی بیان می&zwnj;کنند به قدری پیچیده و محدود است که از شکل کلی بیرون آمده و تنها با صورت عقیدتی مذهب خود سازگار خواهد شد؛ مثلاً در اصل توحید، عینیت و یا زیادت صفات بر ذات را می&zwnj;گنجانند و مذاهبی را که در این جهت مخالف خود ببینند، آنان را مخالف توحید معرفی می&zwnj;کنند و یا با تأکید بر ناسازگاری برخی مبانی مذهبی با اعتقاد به اصول دینی، تطبیق این اصول را بر مذاهب مذکور رد کرده، اندراج ظاهر آن را در مجموعه عقاید آن مذهب بی&zwnj;اعتبار می&zwnj;دانند.<br />\r\nناهماهنگی اصول مذهبی یا رفتارهای خاصی از مخالفان مذهبی با اصول دین، در صورتی می&zwnj;تواند یکی از موانع تطبیق این اصول بر مذاهب شود که لوازم معتقدات مذهبی و یا لوازم رفتار اشخاص، جزئی از مجموعه اعتقادی مذاهب خاص و یا آن مخالفان شناخته شود؛ زیرا هیچ یک از مذاهب مخالف آشکارا عقیده&zwnj;ای که صریحاًنفی یکی از اصول دین را در بر داشته باشد، در خود جای نمی&zwnj;دهد و یا هیچ مخالف مذهبی صریحاً اصول دین را انکار نمی&zwnj;کند، بلکه هر مذهب یا مخالف مذهبی دارای عقایدی است که از دیدگاه مخالفان دارای لوازم عقلی است که پس از تحلیل و کاوش عقلی و با تکیه بر مبانی خاص که یک مخالف و ناظر خارجی انجام می&zwnj;دهد، بین آن&zwnj;ها و بین معتقدات مذهبی مذکور تلازم برقرار است.</span></span></p>\r\n\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\">منبع: فصلنامه حبل المتین، پیش شماره دوم، تابستان 1391</span></span></p>\r\n\r\n<p style=\"text-align: justify;\">&nbsp;</p>\r\n\r\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http://okhowah.ir/fa/13208/تعریف-مذاهب-اسلامی-و-معیار-اخوت-دینی-بخش-اول-از-دیدگاه-قرآن\"><span style=\"font-size:14px;\"><span style=\"font-family:iransansn;\">تعریف مذاهب اسلامی و معیار اخوت دینی؛ بخش اول-از دیدگاه قرآن</span></span></a></p>","content_source":"","content_url":"","content_columns":"0","content_date_start":"2017-05-06 18:33:17","content_date_finish":"2017-05-06 18:33:17","content_date_register":"2017-05-06 19:24:43","content_date_last_edit":"2019-12-01 16:48:12","content_show_img":"1","content_show_details":"0","content_show_related_img":"0","content_show_slider":"1","content_show_title_slider":"1","content_comment":"1","content_score":"0","content_recorded":"0","content_confirmed":"0","content_status":"1","content_kind":"0","tag_id":"10064","tag_word":"اخوت,اخوت,اخوت,مدارا با مخالفان,مدارا با مخالفان,مدارا با مخالفان,حدود مذهب,حدود مذهب,حدود مذهب,حدود اسلام,حدود اسلام,حدود اسلام,روایات تحدید اسلام,روایات تحدید اسلام,روایات تحدید اسلام,سید صادق سید حسینی,سید صادق سید حسینی,سید صادق سید حسینی","tag_service":"0","tag_total":"18","tag_soundex":"","attach_token":2642346640,"attach_date_register":"2017-05-06 22:33:06","attach_id":17352,"attach_file_ext":"jpg","attach_file_header":"image/jpeg","attach_img_type":"2","attach_img_width":"720","attach_img_height":"430","attach_file_media":"1","attach_show_watermark":"1","score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"visit_count":"10377","visit_date_last":"2026-05-27 00:24:55","attach_title":"حدود مذاهب اسلامی و معیار اخوت دینی\r\n\r\nبخش دوم-از دیدگاه روایات 2","node_title":"اندیشه تقریب,سیره اهل بیت(ع),مهم","ot_node_left_right":"[{\"node_id\":469, \"left\":89, \"right\":90},{\"node_id\":829, \"left\":39, \"right\":40},{\"node_id\":831, \"left\":43, \"right\":44}]","node_number":"18","allowable_node":"18","img_src":"./cache/5/attach/201705/17352_2642346640_720_430.jpg"}]]