[[{"content_id":12396,"domain_id":"0","lang_id":"fa","portal_id":"5","owner_id":"370","user_id":"405","view_accesslevel_id":"0","edit_accesslevel_id":"0","delete_accesslevel_id":"0","editor_id":"405","content_title":"بررسی ابعاد قیام امام حسین(ع)\r\n\r\nوفاداری به امام حسین «گذشته» و امام زمان «آینده» بدون انجام وظایف «حال»!","content_number":"","content_date_event":"2016-03-03 10:49:27","content_summary":"اینهایی که به امام حسین «گذشته» و به امام زمان «آینده» اعتقاد و وفاداری دارند، ولی در زمان حال به وظیفه شان در قبال ظالمیت و سرمایه داران دزد عمل نمی کنند، همان هایی هستند که در زمان اباعبدالله «ع» گفتند که ما وظیفه ای نداریم.","content_summary_fill":"1","content_body":"استاد حسن رحیم پور ازغدی\r\n\r\n \r\n\r\nقیام امام حسین «ع» یک بعد الهی و عبادی داشت و یک بعد سیاسی و اجتماعی. این دو بعد از هم تفکیک نمی شوند. بعضی ها خواستند این دو بعد را از هم تفکیک کنند و یک بعد را بر دیگری ترجیح دهند.\r\n\r\nکربلا اولا برای خداست نه برای دنیا. یک دعوای سیاسی برای کسب قدرت نبود. برای تحقق عدالت و توحید در زمین بود.\r\n\r\nما در زمان عاشورا حضور نداشتیم. پس اینکه خداوند در حدیث قدسی می فرماید من تا ابد با مقیاس حسین شما را عذاب و پاداش می دهم، یعنی چه؟ معنای آن این است که ما باید جبهه امام حسین «ع» که جبهه ای فراتاریخی است را در هر دو بعد عبادی و سیاسی یاری کنیم.\r\n\r\nمحبّان امام حسین «ع» ایشان را تنها گذاشتند!\r\n\r\nالان همه عزادار امام حسین «ع» هستند ولی کسانی که در آن زمان امام حسین «ع» را تنها گذاشتند هم مخالف ایشان نبودند. بسیاری از آنها محبّ اهل بیت «ع» بودند و حاضر به عزاداری بودند ولی حاضر به «یاری» نبودند. همان هایی که امام حسین «ع» را تنها گذاشتند، اگر امروز بودند به زیارت کربلا می آمدند. امتحان وقتی تمام می شود، آسان به نظر می آید.\r\n\r\nکسانی که به یاری انقلاب اسلامی نیامدند مطمئن باشید که اگر در زمان امام حسین «ع» نیز بودند، ایشان را یاری نمی کردند. و مطمئن باشید که در زمان قیام ولی عصر «عج» نیز به ایشان کمک نخواهند کرد. لذا فریب خودمان را نخوریم و خودمان را فریب ندهیم. اگر به شما گفتند تمام افرادی که در پیاده روی اربعین شرکت می کنند، اگر در زمان امام حسین «ع» حضور داشتند به ایشان کمک می کردند، باور نکنید!\r\n\r\n\r\n\r\nنصیحت عبدالله بن زبیر به امام حسین «ع»\r\n\r\nیکی از کسانی که امام حسین «ع» را نصیحت می کرد که قیام نکن، عبدالله بن زبیر است. امام رو کرد به اصحاب خود و فرمود می دانید به من چه می گوید؟ می گوید تو هم یکی از کبوتران حرم الهی باش! ولی من نمی خواهم کبوتر حرم باشم و در مکه کشته شوم، ترجیح می دهم تنها در کویر کشته شوم ولی امنیت حرم زیر سوال نرود! یعنی کاری که عبدالله بن زبیر انجام داد. به جای اینکه خود را فدای حرم امن الهی بکند، مکه را فدای خودش کرد!\r\n\r\nما کارهای بی ضرر انجام می دهیم، هرچند ثواب هم دارد. ولی زیارت و توسلی واقعا حسینی است که از دل آن افرادی مانند یاران امام حسین «ع» در عاشورا بیرون بیایند. خود ما و شما اگر در کربلا بودیم دو دسته می شدیم. یک اقلیتی از ما جزو یاران امام می شدیم و اکثریتی از ما ایشان را تنها می گذاشتیم. برای این تنها گذاشتن هم توجیه شرعی می آوردیم!\r\n\r\nماجرای طلب یاری اباعبدالله «ع» از عبیدالله بن حر\r\n\r\nمثلا عبیدالله بن حر جوفی کسی است که اباعبدالله «ع» به خیمه او رفته و درخواست یاری کرده است. جوابی که می دهد این است که شما بهترین انسان دنیا هستی. هرکس مطیع تو باشد، سعادتمند ترین انسان است. تو حق هستی و حق با توست. ولی واقعا اگر من با شما بیایم، شما تضمین می کنی که آمدن من فایده ای داشته باشد؟! حالا 72 نفر بشود 73 نفر چه اتفاق مثبتی می افتد؟!\r\n\r\nاینها توجیهاتی است که مشابه آن را این روزها درباره مسائل مختلف می شنویم. شیعیانی وجود دارند که حاضرند قمه بزنند ولی حاضر نیستند با داعش و صهیونیست ها بجنگند! صدام بر عراق حاکم بود و حرم اباعبدالله «ع» را به توپ بست و ما فقط نظاره کردیم!\r\n\r\nاستدلال عبیدالله بن حر در ظاهر هم عقلی است و هم شرعی، مثل توجیهات بقیه. همه این توجیهات در تاریخ نقل شده، ما خود را به نشنیدن می زنیم! بعضی ها تشیعی بی ضرر برای خود ساخته اند و تا وقتی منافع شان به خطر نیفتد پای همه چیز هستند. تا وقتی زیارت و عزاداری هست، هستند ولی وقتی باید از جان و مال و آبرویت بگذرند دیگر شیعه نیستند.\r\n\r\nامام صادق «ع» فرمود فکر نکنید عاشورا همان یک روز بود و تمام شد. خیر، «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا». یعنی همین الان هم عاشوراست که باید امتحان خود را پس بدهیم.\r\n\r\nفردی بود که رسما به اباعبدالله «ع» می گفت من الان آمادگی کشته شدن ندارم! اما یک اسب و شمشیر دارم که آن را به شما می دهم. سیدالشهدا «ع» فرمود ما برای اسب و شمشیرت نیامدیم، برای خودت آمدیم. آن هم نه برای خودمان که برای خودت. آمدیم که تو را نجات بدهیم.\r\n\r\n\r\n\r\nچرا فقط 72 نفر؟!\r\n\r\nاز بین این همه محبّ امام حسین «ع» چرا فقط 72 نفر به کربلا آمدند؟ همه آنها که نیامدند اهل نماز و روزه و حج بودند. اکثر اینها بعد از کربلا به زیارت قبر اباعبدالله «ع» رفتند.\r\n\r\nاباعبدالله «ع» صبح عاشورا یک تعداد را بیرون کرده است. فرمودند هرکس از شما که حق کسی بر گردنش هست و حق الناسی به گردن دارد اردوگاه ما را ترک کند.\r\n\r\nهرچه این حرف ها را می زنیم بیشتر مشخص می شود که چقدر شیعه دارد کم می شود و محبّ زیاد می شود! ما همه محبّ هستیم نه شیعه.\r\n\r\nخداوند در قرآن می فرماید آیا مجاهدین با قاعدین مساوی اند؟! و پاسخ می دهد هرگز اینطور نیست. در آیه دیگر می فرماید «فضل الله المجاهدین علی القاعدین اجرا عظیما». این دو دستگی فقط به من و شما منحصر نمی شود. اصحاب پیامبر «ص» و اصحاب اهل بیت «ع» نیز دو دسته بودند. در زمان انقلاب ما هم مراجع دو دسته بودند. یک عده پرچم اباعبدالله «ع» را سر دست گرفته و جهاد می کردند و عده ای دیگر بودند که می گفتند شاه شیعه است و باید تقیه کرد! ما تا ظهور امام زمان «عج» هیچ وظیفه ای نداریم.  \r\n\r\nوفاداری به امام حسین «گذشته» و امام زمان «آینده»!\r\n\r\nاینهایی که به امام حسین «گذشته» و به امام زمان «آینده» اعتقاد و وفاداری دارند، ولی در زمان حال به وظیفه شان در قبال ظالمیت و سرمایه داران دزد عمل نمی کنند، همان هایی هستند که در زمان اباعبدالله «ع» گفتند که ما وظیفه ای نداریم.\r\n\r\nهیاتی هایی که عزاداری می کنند و بعد جهاد نیز می کنند مساوی نیستند با کسانی که عزاداری می کنند و پلو هم می خورند ولی اهل جهاد نیستند.\r\n\r\nامام حسین «ع» فرمودند دین لقلقه زبان مردم است. تا وقتی که زندگی شان رو به راه باشد و صحنه آزمایش پیش نیامده دین دار هستند اما وقتی باید از آسایش شان بگذرند اقلیتی دین دار هستند. این تقسیم بندی اباعبدالله «ع» تا کنون ادامه دارد.\r\n\r\nامام حسین «ع» در صحرای منا در جمع 700 نفر از اصحاب و تابعین و قاریان قرآن و ... فرمودند هرکس به من ملحق نشود ملعون خواهد بود. فرمودند دینداری این است که هرجا ظلم می بینید، مقابله کنید. هر لقمه حرام و استثمار و غارتی که شده باید تلاش بشود که به صاحبش برگردد. با ظالم باید درگیر شد و نبرد کرد. اموال عمومی باید عادلانه بین همه مردم تقسیم شود. مالیات را از ثروتمندان باید گرفت و به محرومین پرداخت کرد. هرکس بگوید من مذهبی هستم ولی این کارها را نکند، از ما نیست. \r\n\r\n ","content_html":"

استاد حسن رحیم پور ازغدی

\r\n\r\n

 

\r\n\r\n

قیام امام حسین «ع» یک بعد الهی و عبادی داشت و یک بعد سیاسی و اجتماعی. این دو بعد از هم تفکیک نمی شوند. بعضی ها خواستند این دو بعد را از هم تفکیک کنند و یک بعد را بر دیگری ترجیح دهند.

\r\n\r\n

کربلا اولا برای خداست نه برای دنیا. یک دعوای سیاسی برای کسب قدرت نبود. برای تحقق عدالت و توحید در زمین بود.

\r\n\r\n

ما در زمان عاشورا حضور نداشتیم. پس اینکه خداوند در حدیث قدسی می فرماید من تا ابد با مقیاس حسین شما را عذاب و پاداش می دهم، یعنی چه؟ معنای آن این است که ما باید جبهه امام حسین «ع» که جبهه ای فراتاریخی است را در هر دو بعد عبادی و سیاسی یاری کنیم.

\r\n\r\n

محبّان امام حسین «ع» ایشان را تنها گذاشتند!

\r\n\r\n

الان همه عزادار امام حسین «ع» هستند ولی کسانی که در آن زمان امام حسین «ع» را تنها گذاشتند هم مخالف ایشان نبودند. بسیاری از آنها محبّ اهل بیت «ع» بودند و حاضر به عزاداری بودند ولی حاضر به «یاری» نبودند. همان هایی که امام حسین «ع» را تنها گذاشتند، اگر امروز بودند به زیارت کربلا می آمدند. امتحان وقتی تمام می شود، آسان به نظر می آید.

\r\n\r\n

کسانی که به یاری انقلاب اسلامی نیامدند مطمئن باشید که اگر در زمان امام حسین «ع» نیز بودند، ایشان را یاری نمی کردند. و مطمئن باشید که در زمان قیام ولی عصر «عج» نیز به ایشان کمک نخواهند کرد. لذا فریب خودمان را نخوریم و خودمان را فریب ندهیم. اگر به شما گفتند تمام افرادی که در پیاده روی اربعین شرکت می کنند، اگر در زمان امام حسین «ع» حضور داشتند به ایشان کمک می کردند، باور نکنید!

\r\n\r\n

\"\"

\r\n\r\n

نصیحت عبدالله بن زبیر به امام حسین «ع»

\r\n\r\n

یکی از کسانی که امام حسین «ع» را نصیحت می کرد که قیام نکن، عبدالله بن زبیر است. امام رو کرد به اصحاب خود و فرمود می دانید به من چه می گوید؟ می گوید تو هم یکی از کبوتران حرم الهی باش! ولی من نمی خواهم کبوتر حرم باشم و در مکه کشته شوم، ترجیح می دهم تنها در کویر کشته شوم ولی امنیت حرم زیر سوال نرود! یعنی کاری که عبدالله بن زبیر انجام داد. به جای اینکه خود را فدای حرم امن الهی بکند، مکه را فدای خودش کرد!

\r\n\r\n

ما کارهای بی ضرر انجام می دهیم، هرچند ثواب هم دارد. ولی زیارت و توسلی واقعا حسینی است که از دل آن افرادی مانند یاران امام حسین «ع» در عاشورا بیرون بیایند. خود ما و شما اگر در کربلا بودیم دو دسته می شدیم. یک اقلیتی از ما جزو یاران امام می شدیم و اکثریتی از ما ایشان را تنها می گذاشتیم. برای این تنها گذاشتن هم توجیه شرعی می آوردیم!

\r\n\r\n

ماجرای طلب یاری اباعبدالله «ع» از عبیدالله بن حر

\r\n\r\n

مثلا عبیدالله بن حر جوفی کسی است که اباعبدالله «ع» به خیمه او رفته و درخواست یاری کرده است. جوابی که می دهد این است که شما بهترین انسان دنیا هستی. هرکس مطیع تو باشد، سعادتمند ترین انسان است. تو حق هستی و حق با توست. ولی واقعا اگر من با شما بیایم، شما تضمین می کنی که آمدن من فایده ای داشته باشد؟! حالا 72 نفر بشود 73 نفر چه اتفاق مثبتی می افتد؟!

\r\n\r\n

اینها توجیهاتی است که مشابه آن را این روزها درباره مسائل مختلف می شنویم. شیعیانی وجود دارند که حاضرند قمه بزنند ولی حاضر نیستند با داعش و صهیونیست ها بجنگند! صدام بر عراق حاکم بود و حرم اباعبدالله «ع» را به توپ بست و ما فقط نظاره کردیم!

\r\n\r\n

استدلال عبیدالله بن حر در ظاهر هم عقلی است و هم شرعی، مثل توجیهات بقیه. همه این توجیهات در تاریخ نقل شده، ما خود را به نشنیدن می زنیم! بعضی ها تشیعی بی ضرر برای خود ساخته اند و تا وقتی منافع شان به خطر نیفتد پای همه چیز هستند. تا وقتی زیارت و عزاداری هست، هستند ولی وقتی باید از جان و مال و آبرویت بگذرند دیگر شیعه نیستند.

\r\n\r\n

امام صادق «ع» فرمود فکر نکنید عاشورا همان یک روز بود و تمام شد. خیر، «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا». یعنی همین الان هم عاشوراست که باید امتحان خود را پس بدهیم.

\r\n\r\n

فردی بود که رسما به اباعبدالله «ع» می گفت من الان آمادگی کشته شدن ندارم! اما یک اسب و شمشیر دارم که آن را به شما می دهم. سیدالشهدا «ع» فرمود ما برای اسب و شمشیرت نیامدیم، برای خودت آمدیم. آن هم نه برای خودمان که برای خودت. آمدیم که تو را نجات بدهیم.

\r\n\r\n

\"\"

\r\n\r\n

چرا فقط 72 نفر؟!

\r\n\r\n

از بین این همه محبّ امام حسین «ع» چرا فقط 72 نفر به کربلا آمدند؟ همه آنها که نیامدند اهل نماز و روزه و حج بودند. اکثر اینها بعد از کربلا به زیارت قبر اباعبدالله «ع» رفتند.

\r\n\r\n

اباعبدالله «ع» صبح عاشورا یک تعداد را بیرون کرده است. فرمودند هرکس از شما که حق کسی بر گردنش هست و حق الناسی به گردن دارد اردوگاه ما را ترک کند.

\r\n\r\n

هرچه این حرف ها را می زنیم بیشتر مشخص می شود که چقدر شیعه دارد کم می شود و محبّ زیاد می شود! ما همه محبّ هستیم نه شیعه.

\r\n\r\n

خداوند در قرآن می فرماید آیا مجاهدین با قاعدین مساوی اند؟! و پاسخ می دهد هرگز اینطور نیست. در آیه دیگر می فرماید «فضل الله المجاهدین علی القاعدین اجرا عظیما». این دو دستگی فقط به من و شما منحصر نمی شود. اصحاب پیامبر «ص» و اصحاب اهل بیت «ع» نیز دو دسته بودند. در زمان انقلاب ما هم مراجع دو دسته بودند. یک عده پرچم اباعبدالله «ع» را سر دست گرفته و جهاد می کردند و عده ای دیگر بودند که می گفتند شاه شیعه است و باید تقیه کرد! ما تا ظهور امام زمان «عج» هیچ وظیفه ای نداریم.  

\r\n\r\n

وفاداری به امام حسین «گذشته» و امام زمان «آینده»!

\r\n\r\n

اینهایی که به امام حسین «گذشته» و به امام زمان «آینده» اعتقاد و وفاداری دارند، ولی در زمان حال به وظیفه شان در قبال ظالمیت و سرمایه داران دزد عمل نمی کنند، همان هایی هستند که در زمان اباعبدالله «ع» گفتند که ما وظیفه ای نداریم.

\r\n\r\n

هیاتی هایی که عزاداری می کنند و بعد جهاد نیز می کنند مساوی نیستند با کسانی که عزاداری می کنند و پلو هم می خورند ولی اهل جهاد نیستند.

\r\n\r\n

امام حسین «ع» فرمودند دین لقلقه زبان مردم است. تا وقتی که زندگی شان رو به راه باشد و صحنه آزمایش پیش نیامده دین دار هستند اما وقتی باید از آسایش شان بگذرند اقلیتی دین دار هستند. این تقسیم بندی اباعبدالله «ع» تا کنون ادامه دارد.

\r\n\r\n

امام حسین «ع» در صحرای منا در جمع 700 نفر از اصحاب و تابعین و قاریان قرآن و ... فرمودند هرکس به من ملحق نشود ملعون خواهد بود. فرمودند دینداری این است که هرجا ظلم می بینید، مقابله کنید. هر لقمه حرام و استثمار و غارتی که شده باید تلاش بشود که به صاحبش برگردد. با ظالم باید درگیر شد و نبرد کرد. اموال عمومی باید عادلانه بین همه مردم تقسیم شود. مالیات را از ثروتمندان باید گرفت و به محرومین پرداخت کرد. هرکس بگوید من مذهبی هستم ولی این کارها را نکند، از ما نیست. 

\r\n\r\n

 

\r\n\r\n

\"\"

","content_source":"","content_url":"","content_columns":"0","content_date_start":"2016-03-17 08:21:58","content_date_finish":"2016-03-17 08:21:58","content_date_register":"2016-03-03 10:53:33","content_date_last_edit":"2019-05-09 15:17:20","content_show_img":"1","content_show_details":"0","content_show_related_img":"0","content_show_slider":"1","content_show_title_slider":"1","content_comment":"1","content_score":"0","content_recorded":"0","content_confirmed":"0","content_status":"1","content_kind":"0","tag_id":"10059","tag_word":"حسن رحیم پور ازغدی,حسن رحیم پور ازغدی,حسن رحیم پور ازغدی,رحیم پور ازغدی,رحیم پور ازغدی,رحیم پور ازغدی,امام حسین,امام حسین,امام حسین,قیام عاشورا,قیام عاشورا,قیام عاشورا,شیعه واقعی,شیعه واقعی,شیعه واقعی","tag_service":"0","tag_total":"30","tag_soundex":"","attach_token":3086606404,"attach_date_register":"2016-03-14 08:24:34","attach_id":15251,"attach_file_ext":"jpg","attach_file_header":"image/jpeg","attach_img_type":"2","attach_img_width":"800","attach_img_height":"503","attach_file_media":"1","attach_show_watermark":"1","score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"visit_count":"10789","visit_date_last":"2026-05-27 00:24:39","attach_title":"رحیم پور ازغدی","node_title":"برگزیده,جریان شناسی,سیره اهل بیت(ع)","ot_node_left_right":"[{\"node_id\":468, \"left\":87, \"right\":88},{\"node_id\":479, \"left\":23, \"right\":26},{\"node_id\":829, \"left\":39, \"right\":40}]","node_number":"15","allowable_node":"15","img_src":"./cache/5/attach/201603/15251_3086606404_800_503.jpg"}]]