[[{"content_id":10433,"domain_id":"0","lang_id":"fa","portal_id":"5","owner_id":"484","user_id":"1","view_accesslevel_id":"1","edit_accesslevel_id":"1","delete_accesslevel_id":"1","editor_id":"405","content_title":"شاعران اهل سنت درباره امام رضا «ع» چه می گویند؟\r\n\r\n ای نغمه عاشقان توحید ","content_number":"0","content_date_event":"2014-09-06 12:11:13","content_summary":"به سر و باغ رضا، مرتضای خضر قرین /\r\nچراغ چشم سماوات و شمع روی زمین \r\nسبیل دار خراسان و خور خراسان ناب /\r\nشهید مشهد و خسرو نشان طوس نشین","content_summary_fill":"1","content_body":" \r\n\r\nعبدالرحمان بن احمد جامی: \r\nسلام على آل طه و یس سلام على آل خیر النبیین \r\n\r\n \r\n\r\nسلام على روضة حَلَّ فیها امام یُباهی به المُلْک و الدین \r\n\r\n \r\n\r\nامام بحق شاه مطلق که آمد حریم درش قبله گاه سلاطین \r\n\r\n \r\n\r\nشه کاخ عرفان گل شاخ احسان دردرج امکان مه برج تمکین \r\n\r\n \r\n\r\nعلی بن موسی الرضا کز خدایش رضا شد لقب چون رضا بودش آیین \r\n\r\n \r\n\r\nزفضل و شرف بینی او را جهانی اگر نبودت تیره چشم جهان بین \r\n\r\n \r\n\r\nپی عطر روبند حوران جنت غبار درش را به گیسوی مشکین \r\n\r\n \r\n\r\nاگر خواهی آری بکف دامن او برو دامن از هرچه جز اوست برچین \r\n\r\n \r\n\r\n\r\nسنایی غزنوی: \r\nاز رفعت او حریم، مشهد \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nاز هیبت او شریف، بنیان \r\n\r\nاز حرمت زائران راهش \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nفردوس فدای هر بیابان \r\n\r\nاز خاتم انبیا در و تن \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nاز سید اوصیا در و جان \r\n\r\nاز جمله شرط های توحید \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nاز حاصل اصل های ایمان \r\n\r\nزین معنی زاد در مدینه \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nاین دعوی کرده در خراسان \r\n\r\nمهرش سبب نجات و توفیق \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nکینش مدد هلاک و خذلان \r\n\r\nدر دامن مهر تو زدم دست \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nتا کفر نگیردم گریبان \r\n\r\n\r\nخواجوی کرمانی: \r\nبه سر و باغ رضا، مرتضای خضر قرین \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nچراغ چشم سماوات و شمع روی زمین \r\n\r\nسبیل دار خراسان و خور خراسان ناب \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nشهید مشهد و خسرو نشان طوس نشین \r\n\r\nحسن نهاد و علی نام و موسوی گوهر \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nذبیح نسبت و یحیی دل و مسیح آئین \r\n\r\nفروغ طلعت او آفتاب اوج هدی \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nغبار درگه او کحل چشم حورالعین \r\n\r\n\r\nخاقانی شروانی: \r\nبه خراسان شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nآن ره آسان شوم انشاء الله \r\n\r\nچون طرب در دل و دل در ملکوت \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nره به پنهان شوم انشاء الله \r\n\r\nخضر پنهان گذرد بر ره و من \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nخضر دوران شوم انشاء الله \r\n\r\nایمن از کوه نشینان به گذر \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nباد آبان شوم انشاء الله \r\n\r\nپیش آن باد پرستان به شکوه \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nکوه ثهلان شوم انشاء الله \r\n\r\nقمع آن را که کند کوه پناه \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nموج طوفان شوم انشاء الله \r\n\r\nملک عزلت طلبم و افسر عقل \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nبو که سلطان شوم انشاء الله \r\n\r\nتا زند چتر سیه بخت سپید \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nابر نیسان شوم انشاء الله \r\n\r\nچه نشینم به وباخانهٔ ری \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nبه خراسان شوم انشاء الله \r\n\r\nعندلیبم چه کنم خارستان \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nبه گلستان شوم انشاء الله \r\n\r\nهمه سر عقلم و چون عزم کنم \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nهمه تن جان شوم انشاء الله \r\n\r\nخاک شوره شده ام جهد کنم \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nکب حیوان شوم انشاء الله \r\n\r\nبکنم دیو دلی ها به سفر \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nتا سلیمان شوم انشاء الله \r\n\r\nچون صفا یافتگان ز اشک طرب \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nتر گریبان شوم انشاء الله \r\n\r\nچون شگرفان ره از گرد سفر \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nخشک دامان شوم انشاء الله \r\n\r\nنمک افشان شدم از دیده کنون \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nشکرافشان شوم انشاء الله \r\n\r\nگر چو نرگس یرقان دارم، باز \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nگل خندان شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\nخشک چون شاخ درمنه شده ام \r\n\r\nتازه ریحان شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\nسنگ زردم شده معلول به وقت \r\n\r\n \r\n\r\nلعل رخشان شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\nچشم یارم همه بیماری و باز \r\n\r\n \r\n\r\nهمه درمان شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\nعرض آورد به گوشم سر و گفت \r\n\r\n \r\n\r\nکه به پایان شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\nچون ز شربت به جلاب آمده ام \r\n\r\n \r\n\r\nبه ز بحران شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\nبه مزور ز جواب آیم هم \r\n\r\n \r\n\r\nرغم خصمان شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\nوز مزور ز جواب آیم هم \r\n\r\n \r\n\r\nمرغ پران شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\nتب مرا گفت که سرسام گذشت \r\n\r\n \r\n\r\nمن پس آن شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\nنه نه تا حکم ز سلطان چه رسد \r\n\r\n \r\n\r\nتا به فرمان شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\nگر دهد رخصه، کنم نیت طوس \r\n\r\n \r\n\r\nخوش و شادان شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\nبر سر روضه معصوم رضا \r\n\r\n \r\n\r\nشبه رضوان شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\nگرد آن روضه چو پروانه شمع \r\n\r\n \r\n\r\nمست جولان شوم انشاء الله \r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\nوحشی بافقی: \r\nنخل باغ دین علی موسی جعفر که هست \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nباغ قدر و رفعتش را ثابت و سیار گل \r\n\r\nآن که بر دیوار گلخن گر دمد انفاس لطف \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nعنکبوت و پرده را سازد بر آن دیوار گل \r\n\r\nگاه شیر پرده را جان می دهد کز خون خصم \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nبردمد سرپنجه او را ز نوک خار گل \r\n\r\n\r\nمولانا خالد نقشبندی: \r\nاین بارگاه کیست کز عرش برتر است \r\n\r\n \r\n\r\n\r\n وز نور گنبدش همه عالم منور است \r\nوز شرم شمس پای زرش کعبتین شمس\r\n\r\n\r\n در تخته نرد چرخ چهارم به شش در است \r\nوز انعکاس صورت گل آتشین او \r\n\r\n\r\n بر سنگ جای لغزش پای سمندر است \r\nنعمان خجل ز طرح اساس خور نق اش \r\n\r\n\r\n کسری شکسته دل بی طاق مکسر است \r\nبهر نگهبانی کفش مسافران\r\n\r\n\r\n بر درگهش هزار چو خاقان و قیصر است \r\n\r\nاین بارگاه قافله سالار اولیاست\r\n\r\n\r\n\r\n این خوابگاه نور دو چشم پیمبر است \r\nاین جای حضرتی است که از شرق تا به غرب \r\n\r\n\r\n وز قاف تا به قاف جهان سایه گستر است \r\nاین روضه رضاست که فرزند «کاظم» است\r\n\r\n\r\n سیراب نوگلی ز گلستان «جعفر» است \r\nسرو سهی ز گلشن سلطان انبیاست\r\n\r\n\r\n نوباوه حدیقه «زهرا» و «حیدر» است \r\nمرغ خرد به کاخ کمالش نمی پرد \r\n\r\n\r\n بر کعبه کی مجال عبور کبوتر است \r\nتا همچو جان زمین تن پاکش به بر گرفت \r\n\r\n\r\n او را هزار فخر بر این چرخ اخضر است \r\nبر اهل ظاهر آنچه ز اسرار باطن است \r\n\r\n\r\n زگوشه ضمیر مصفاش مضمر است \r\nخورشید کسب نور کند از جمال او \r\n\r\n\r\n آری جزا موافق احسان مقرر است \r\nبرگرد حاجیا به سوی مشهدش روان\r\n\r\n\r\n کاین جا توقفی نه چو صد حج اکبر است \r\nبی طی ظلمت آب خضر نوش بر درش \r\n\r\n\r\n کاین دولتی است رشک روان سکندر است \r\nبتوان شنید بوی محمد(ص) زتربتش \r\n\r\n\r\n مشتق بلی دلیل به معنی مصدر است \r\nاز موج فتنه خرد شدی کشتی زمین\r\n\r\n\r\n گرنه او راز سلسله آل لنگر است \r\nزوار بر حریم وی آهسته پا نهید\r\n\r\n\r\n کز خیل قدسیان مفرشش ز شهپر است \r\nغلمان خلد کاکل خود دسته بسته اند \r\n\r\n\r\n پیوسته کارشان همه جاروب این در است \r\nشاها ستایش تو به عقل و زبان من\r\n\r\n\r\n کی می توان که وصف تو از عقل برتر است؟ \r\nاوصاف چون تو پادشهی از من گدا \r\n\r\n\r\n صیقل زدن به آیینه مهر انور است \r\n\r\nسید محمود گلشن کردستانی متخلص به گلشن کردستانی: \r\n\r\nجان سرگردان، بدین دارالامان آورده ام\r\n\r\n\r\n چون فلک رو، بر در این آستان آورده ام \r\nجسم بیماری در این دارالشفای بیدلان \r\n\r\n\r\n جان بیتابی بدین دارالامان آورده ام \r\nای پدر در آستانت من که فرزند توام \r\n\r\n\r\n تا بگریم حرز جان، خط امان آورده ام \r\nای امام هشتم، ای میر خراسان، سوی تو\r\n\r\n\r\nعشق را تعویذ جسم و حرز جان آورده ام \r\nکمتر از ذره، لیک از آفتاب مهر تو \r\n\r\n\r\n سر به گردون، فرق را بر فرقدان آورده ام \r\nهر دو عالم را مداری گر نباشد غیر عشق \r\n\r\n\r\nعشق عالم تاب را خود ارمغان آورده ام \r\nبهر دیدار تو دارم یک جهان شوق و نیاز \r\n\r\n\r\nآستان بوس جلالت را جهان آورده ام \r\nدر مقامت آه سوزان، قصه گوی حال دل \r\n\r\n\r\nدر حضورت اشک خونین، ترجمان آورده ام \r\nفرشیم من، لیک باشد هم قدم عرشی مرا \r\n\r\n\r\n جبهه سای مقدمت را آسمان آورده ام \r\nخشکیدستی های گردونم شد از خاطر، که من \r\n\r\n\r\n خویش را با نام تو، رطب اللسان آورده ام \r\nتلخ کامی های درونم، فراموش است آنک \r\n\r\n\r\n طبع را با یاد تو عذاب البیان آورده ام \r\nای بهار معرفت، ای گلشن آرای کمال\r\n\r\n\r\n گل ز گلزار تو، در فصل خزان آورده ام \r\nتکیه گاه عارفانی، قبله گاه عاشقان \r\n\r\n\r\n کافرم گر جز حقیقت بر زبانم آورده ام \r\nبعد دیدارت به گردون نازم و گویم به خلق \r\n\r\n\r\nفیضی از آن نخبه ی کون مکان آورده ام \r\nنوگل باغ کرامت را اثر در من نگر \r\n\r\n\r\n اختر چرخ امامت را نشان آورده ام \r\nرحشه ای نوشیده ام زان بحر رحمت، خضروار\r\n\r\n\r\n تشنه جان را موج خیز بیکران آورده ام \r\nاز بهشتی نکهت یاس و سمن بشنیده ام \r\n\r\n\r\n وز سپهری طالع اختر فشان آورده ام \r\nکنج عزلت جستگان را این بشارت می دهم \r\n\r\n\r\n کز دیار عشق، گنج شایگان آورده ام \r\nدست افشان، پای کوبان، سر ز پا نشناخته\r\n\r\n\r\n آستینی پر گهر،زان آستان آورده ام \r\nدر جهان خاکیم لیکن زفیض قرب او \r\n\r\n\r\n صد نشان از شور و شوق آن جهان آورده ام \r\nاهل حق را گویم و گریم زشوق، آسیمه سر\r\n\r\n\r\n داستانی طرفه، بهر دوستان آورده ام \r\nپرتو افشان آفتابی در دلبم تابیده است \r\n\r\n\r\n ز آفتابی بس، فروغ جاودان آورده ام \r\nزین سفر آورده ام خود، کیمیای مهر دوست \r\n\r\n\r\n خاطری مفتون و جانی مهربان آورده ام \r\nتا نپنداری در این سودا بود داد و ستد \r\n\r\n\r\n این همه از لطف یزدان، رایگان آورده ام \r\nاقتدا کردم به «حسان العجم» در این مقام\r\n\r\n\r\n بهر اخوان بهره، زان گسترده خوان آورده ام \r\nاز حکیم طوس در سر، نشوه ها باشد مرا\r\n\r\n\r\n آری از طوف مزارش، بوستان آورده ام \r\nحجه الحق پیر خیامم، به جان گلشن دمید \r\n\r\n\r\nزان بهار عشق و معنی، گلستان آورده ام \r\nاز کمال شیخ نیشابور و فیض مرقدش \r\n\r\n\r\nگنج عرفان، کاروان در کاروان آورده ام \r\nفیض دیدار رضا را بین که با دیدار او \r\n\r\n\r\nیک جنان دیدم، ولیکن صد جنان آورده ام \r\nدر هنر، او جم نگر از آن بهشتی میر عشق\r\n\r\n\r\n در سخن پرواز از آن عرش آشیان آورده ام \r\nتازگی از بیت بیت شعر«گلشن» بین عیان \r\n\r\n\r\n تا نپنداری که سبک باستان آورده ام \r\nهان و هان از یمن ایمان کلک معنی را نگر\r\n\r\n\r\n الله، الله، لطف دیگر از بیان آورده ام \r\n\r\nشاهرخ اورامی از شاعران کرد اهل سنت: \r\nای کوکب روشن ولایت \r\n\r\n\r\n ای پرتو مشعل هدایت \r\nای مرتبه بلند تجرید \r\n\r\n\r\n ای نغمه عاشقان توحید \r\nراضی به رضا سلیم تسلیم \r\n\r\n\r\nای جلوه «فی احسن تقویم » \r\nای شمسه برج خاورانم \r\n\r\n\r\n ای شعله طلوع جانم \r\nای لمعه عشق پاک و سرمد\r\n\r\n\r\nای گلبن گلشن محمد(ص ) \r\nای زاده موسی ابن جعفر\r\n\r\n\r\n ای اختر هشتم پیمبر \r\nای صنا من اهوان بی کس\r\n\r\n\r\n دادا و به داد بی کسی رس \r\nکو یاد تو را به دل نماید \r\n\r\n\r\n و از نام خوشت گره گشاید \r\nبگشای گره زکار و بارم\r\n\r\n\r\nجز مهر تو صنامنی ندارم \r\nآید ز حرم دوای دردم \r\n\r\n\r\nبگذار کبوتر تو گردم \r\nبر گنبد تو سری بسایم \r\n\r\n\r\n و از مأذنه ات رسد ندایم \r\nنی نی غلتم کجا نگارا \r\n\r\n\r\n بینم که کبوترم خدا را \r\nزیرا که سگی در آستانم \r\n\r\n\r\n قربان طریق خاندانم \r\nمگذار سگت به سنگ گیرند \r\n\r\n\r\n با وی ره کین و جنگ گیرند \r\nافتاده درگه وصالم \r\n\r\n\r\n بنمای دمی از انجمالم \r\nتا وارهم از غم زمانه\r\n\r\nای باز بلند آشیانه\r\n\r\n ","content_html":"
\r\n\r\nعبدالرحمان بن احمد جامی:
\r\nسلام على آل طه و یس سلام على آل خیر النبیین
\r\n\r\n
\r\n\r\nسلام على روضة حَلَّ فیها امام یُباهی به المُلْک و الدین
\r\n\r\n
\r\n\r\nامام بحق شاه مطلق که آمد حریم درش قبله گاه سلاطین
\r\n\r\n
\r\n\r\nشه کاخ عرفان گل شاخ احسان دردرج امکان مه برج تمکین
\r\n\r\n
\r\n\r\nعلی بن موسی الرضا کز خدایش رضا شد لقب چون رضا بودش آیین
\r\n\r\n
\r\n\r\nزفضل و شرف بینی او را جهانی اگر نبودت تیره چشم جهان بین
\r\n\r\n
\r\n\r\nپی عطر روبند حوران جنت غبار درش را به گیسوی مشکین
\r\n\r\n
\r\n\r\nاگر خواهی آری بکف دامن او برو دامن از هرچه جز اوست برچین
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\nسنایی غزنوی:
\r\nاز رفعت او حریم، مشهد
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nاز هیبت او شریف، بنیان
\r\n\r\nاز حرمت زائران راهش
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nفردوس فدای هر بیابان
\r\n\r\nاز خاتم انبیا در و تن
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nاز سید اوصیا در و جان
\r\n\r\nاز جمله شرط های توحید
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nاز حاصل اصل های ایمان
\r\n\r\nزین معنی زاد در مدینه
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nاین دعوی کرده در خراسان
\r\n\r\nمهرش سبب نجات و توفیق
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nکینش مدد هلاک و خذلان
\r\n\r\nدر دامن مهر تو زدم دست
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nتا کفر نگیردم گریبان
\r\n\r\n
\r\nخواجوی کرمانی:
\r\nبه سر و باغ رضا، مرتضای خضر قرین
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nچراغ چشم سماوات و شمع روی زمین
\r\n\r\nسبیل دار خراسان و خور خراسان ناب
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nشهید مشهد و خسرو نشان طوس نشین
\r\n\r\nحسن نهاد و علی نام و موسوی گوهر
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nذبیح نسبت و یحیی دل و مسیح آئین
\r\n\r\nفروغ طلعت او آفتاب اوج هدی
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nغبار درگه او کحل چشم حورالعین
\r\n\r\n
\r\nخاقانی شروانی:
\r\nبه خراسان شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nآن ره آسان شوم انشاء الله
\r\n\r\nچون طرب در دل و دل در ملکوت
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nره به پنهان شوم انشاء الله
\r\n\r\nخضر پنهان گذرد بر ره و من
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nخضر دوران شوم انشاء الله
\r\n\r\nایمن از کوه نشینان به گذر
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nباد آبان شوم انشاء الله
\r\n\r\nپیش آن باد پرستان به شکوه
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nکوه ثهلان شوم انشاء الله
\r\n\r\nقمع آن را که کند کوه پناه
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nموج طوفان شوم انشاء الله
\r\n\r\nملک عزلت طلبم و افسر عقل
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nبو که سلطان شوم انشاء الله
\r\n\r\nتا زند چتر سیه بخت سپید
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nابر نیسان شوم انشاء الله
\r\n\r\nچه نشینم به وباخانهٔ ری
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nبه خراسان شوم انشاء الله
\r\n\r\nعندلیبم چه کنم خارستان
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nبه گلستان شوم انشاء الله
\r\n\r\nهمه سر عقلم و چون عزم کنم
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nهمه تن جان شوم انشاء الله
\r\n\r\nخاک شوره شده ام جهد کنم
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nکب حیوان شوم انشاء الله
\r\n\r\nبکنم دیو دلی ها به سفر
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nتا سلیمان شوم انشاء الله
\r\n\r\nچون صفا یافتگان ز اشک طرب
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nتر گریبان شوم انشاء الله
\r\n\r\nچون شگرفان ره از گرد سفر
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nخشک دامان شوم انشاء الله
\r\n\r\nنمک افشان شدم از دیده کنون
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nشکرافشان شوم انشاء الله
\r\n\r\nگر چو نرگس یرقان دارم، باز
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nگل خندان شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\nخشک چون شاخ درمنه شده ام
\r\n\r\nتازه ریحان شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\nسنگ زردم شده معلول به وقت
\r\n\r\n
\r\n\r\nلعل رخشان شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\nچشم یارم همه بیماری و باز
\r\n\r\n
\r\n\r\nهمه درمان شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\nعرض آورد به گوشم سر و گفت
\r\n\r\n
\r\n\r\nکه به پایان شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\nچون ز شربت به جلاب آمده ام
\r\n\r\n
\r\n\r\nبه ز بحران شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\nبه مزور ز جواب آیم هم
\r\n\r\n
\r\n\r\nرغم خصمان شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\nوز مزور ز جواب آیم هم
\r\n\r\n
\r\n\r\nمرغ پران شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\nتب مرا گفت که سرسام گذشت
\r\n\r\n
\r\n\r\nمن پس آن شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\nنه نه تا حکم ز سلطان چه رسد
\r\n\r\n
\r\n\r\nتا به فرمان شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\nگر دهد رخصه، کنم نیت طوس
\r\n\r\n
\r\n\r\nخوش و شادان شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\nبر سر روضه معصوم رضا
\r\n\r\n
\r\n\r\nشبه رضوان شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\nگرد آن روضه چو پروانه شمع
\r\n\r\n
\r\n\r\nمست جولان شوم انشاء الله
\r\n\r\n
\r\n\r\n\r\n\r\nوحشی بافقی:
\r\nنخل باغ دین علی موسی جعفر که هست
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nباغ قدر و رفعتش را ثابت و سیار گل
\r\n\r\nآن که بر دیوار گلخن گر دمد انفاس لطف
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nعنکبوت و پرده را سازد بر آن دیوار گل
\r\n\r\nگاه شیر پرده را جان می دهد کز خون خصم
\r\n\r\n
\r\n\r\n
\r\n\r\nبردمد سرپنجه او را ز نوک خار گل
\r\n\r\n
\r\nمولانا خالد نقشبندی:
\r\nاین بارگاه کیست کز عرش برتر است
\r\n\r\n
\r\n\r\n\r\n
وز نور گنبدش همه عالم منور است
\r\n
وز شرم شمس پای زرش کعبتین شمس\r\n
در تخته نرد چرخ چهارم به شش در است
\r\n
وز انعکاس صورت گل آتشین او \r\n
بر سنگ جای لغزش پای سمندر است
\r\n
نعمان خجل ز طرح اساس خور نق اش \r\n
کسری شکسته دل بی طاق مکسر است
\r\n
بهر نگهبانی کفش مسافران\r\n
بر درگهش هزار چو خاقان و قیصر است
\r\n\r\n
این بارگاه قافله سالار اولیاست
\r\n
\r\n
این خوابگاه نور دو چشم پیمبر است
\r\n
این جای حضرتی است که از شرق تا به غرب \r\n
وز قاف تا به قاف جهان سایه گستر است
\r\n
این روضه رضاست که فرزند «کاظم» است\r\n
سیراب نوگلی ز گلستان «جعفر» است
\r\n
سرو سهی ز گلشن سلطان انبیاست\r\n
نوباوه حدیقه «زهرا» و «حیدر» است
\r\n
مرغ خرد به کاخ کمالش نمی پرد \r\n
بر کعبه کی مجال عبور کبوتر است
\r\n
تا همچو جان زمین تن پاکش به بر گرفت \r\n
او را هزار فخر بر این چرخ اخضر است
\r\n
بر اهل ظاهر آنچه ز اسرار باطن است \r\n
زگوشه ضمیر مصفاش مضمر است
\r\n
خورشید کسب نور کند از جمال او \r\n
آری جزا موافق احسان مقرر است
\r\n
برگرد حاجیا به سوی مشهدش روان\r\n
کاین جا توقفی نه چو صد حج اکبر است
\r\n
بی طی ظلمت آب خضر نوش بر درش \r\n
کاین دولتی است رشک روان سکندر است
\r\n
بتوان شنید بوی محمد(ص) زتربتش \r\n
مشتق بلی دلیل به معنی مصدر است
\r\n
از موج فتنه خرد شدی کشتی زمین\r\n
گرنه او راز سلسله آل لنگر است
\r\n
زوار بر حریم وی آهسته پا نهید\r\n
کز خیل قدسیان مفرشش ز شهپر است
\r\n
غلمان خلد کاکل خود دسته بسته اند \r\n
پیوسته کارشان همه جاروب این در است
\r\n
شاها ستایش تو به عقل و زبان من\r\n
کی می توان که وصف تو از عقل برتر است؟
\r\n
اوصاف چون تو پادشهی از من گدا \r\n
صیقل زدن به آیینه مهر انور است
\r\n
\r\n
سید محمود گلشن کردستانی متخلص به گلشن کردستانی: ![](\"/file/5/attach/201409/11683_3785879144.jpg\")
جان سرگردان، بدین دارالامان آورده ام
\r\n\r\n\r\n
چون فلک رو، بر در این آستان آورده ام
\r\n
جسم بیماری در این دارالشفای بیدلان \r\n
جان بیتابی بدین دارالامان آورده ام
\r\n
ای پدر در آستانت من که فرزند توام \r\n
تا بگریم حرز جان، خط امان آورده ام
\r\n
ای امام هشتم، ای میر خراسان، سوی تو\r\n
عشق را تعویذ جسم و حرز جان آورده ام
\r\n
کمتر از ذره، لیک از آفتاب مهر تو \r\n
سر به گردون، فرق را بر فرقدان آورده ام
\r\n
هر دو عالم را مداری گر نباشد غیر عشق \r\n
عشق عالم تاب را خود ارمغان آورده ام
\r\n
بهر دیدار تو دارم یک جهان شوق و نیاز \r\n
آستان بوس جلالت را جهان آورده ام
\r\n
در مقامت آه سوزان، قصه گوی حال دل \r\n
در حضورت اشک خونین، ترجمان آورده ام
\r\n
فرشیم من، لیک باشد هم قدم عرشی مرا \r\n
جبهه سای مقدمت را آسمان آورده ام
\r\n
خشکیدستی های گردونم شد از خاطر، که من \r\n
خویش را با نام تو، رطب اللسان آورده ام
\r\n
تلخ کامی های درونم، فراموش است آنک \r\n
طبع را با یاد تو عذاب البیان آورده ام
\r\n
ای بهار معرفت، ای گلشن آرای کمال\r\n
گل ز گلزار تو، در فصل خزان آورده ام
\r\n
تکیه گاه عارفانی، قبله گاه عاشقان \r\n
کافرم گر جز حقیقت بر زبانم آورده ام
\r\n
بعد دیدارت به گردون نازم و گویم به خلق \r\n
فیضی از آن نخبه ی کون مکان آورده ام
\r\n
نوگل باغ کرامت را اثر در من نگر \r\n
اختر چرخ امامت را نشان آورده ام
\r\n
رحشه ای نوشیده ام زان بحر رحمت، خضروار\r\n
تشنه جان را موج خیز بیکران آورده ام
\r\n
از بهشتی نکهت یاس و سمن بشنیده ام \r\n
وز سپهری طالع اختر فشان آورده ام
\r\n
کنج عزلت جستگان را این بشارت می دهم \r\n
کز دیار عشق، گنج شایگان آورده ام
\r\n
دست افشان، پای کوبان، سر ز پا نشناخته\r\n
آستینی پر گهر،زان آستان آورده ام
\r\n
در جهان خاکیم لیکن زفیض قرب او \r\n
صد نشان از شور و شوق آن جهان آورده ام
\r\n
اهل حق را گویم و گریم زشوق، آسیمه سر\r\n
داستانی طرفه، بهر دوستان آورده ام
\r\n
پرتو افشان آفتابی در دلبم تابیده است \r\n
ز آفتابی بس، فروغ جاودان آورده ام
\r\n
زین سفر آورده ام خود، کیمیای مهر دوست \r\n
خاطری مفتون و جانی مهربان آورده ام
\r\n
تا نپنداری در این سودا بود داد و ستد \r\n
این همه از لطف یزدان، رایگان آورده ام
\r\n
اقتدا کردم به «حسان العجم» در این مقام\r\n
بهر اخوان بهره، زان گسترده خوان آورده ام
\r\n
از حکیم طوس در سر، نشوه ها باشد مرا\r\n
آری از طوف مزارش، بوستان آورده ام
\r\n
حجه الحق پیر خیامم، به جان گلشن دمید \r\n
زان بهار عشق و معنی، گلستان آورده ام
\r\n
از کمال شیخ نیشابور و فیض مرقدش \r\n
گنج عرفان، کاروان در کاروان آورده ام
\r\n
فیض دیدار رضا را بین که با دیدار او \r\n
یک جنان دیدم، ولیکن صد جنان آورده ام
\r\n
در هنر، او جم نگر از آن بهشتی میر عشق\r\n
در سخن پرواز از آن عرش آشیان آورده ام
\r\n
تازگی از بیت بیت شعر«گلشن» بین عیان \r\n
تا نپنداری که سبک باستان آورده ام
\r\n
هان و هان از یمن ایمان کلک معنی را نگر\r\n
الله، الله، لطف دیگر از بیان آورده ام
\r\n
\r\n
شاهرخ اورامی از شاعران کرد اهل سنت:
\r\nای کوکب روشن ولایت \r\n
ای پرتو مشعل هدایت
\r\n
ای مرتبه بلند تجرید \r\n
ای نغمه عاشقان توحید
\r\n
راضی به رضا سلیم تسلیم \r\n
ای جلوه «فی احسن تقویم »
\r\n
ای شمسه برج خاورانم \r\n
ای شعله طلوع جانم
\r\n
ای لمعه عشق پاک و سرمد\r\n
ای گلبن گلشن محمد(ص )
\r\n
ای زاده موسی ابن جعفر\r\n
ای اختر هشتم پیمبر
\r\n
ای صنا من اهوان بی کس\r\n
دادا و به داد بی کسی رس
\r\n
کو یاد تو را به دل نماید \r\n
و از نام خوشت گره گشاید
\r\n
بگشای گره زکار و بارم\r\n
جز مهر تو صنامنی ندارم
\r\n
آید ز حرم دوای دردم \r\n
بگذار کبوتر تو گردم
\r\n
بر گنبد تو سری بسایم \r\n
و از مأذنه ات رسد ندایم
\r\n
نی نی غلتم کجا نگارا \r\n
بینم که کبوترم خدا را
\r\n
زیرا که سگی در آستانم \r\n
قربان طریق خاندانم
\r\n
مگذار سگت به سنگ گیرند \r\n
با وی ره کین و جنگ گیرند
\r\n
افتاده درگه وصالم \r\n
بنمای دمی از انجمالم
\r\n
تا وارهم از غم زمانهای باز بلند آشیانه
\r\n\r\n
","content_source":"","content_url":"","content_columns":"0","content_date_start":"2014-09-06 12:11:13","content_date_finish":"2014-09-06 12:11:13","content_date_register":"2014-09-06 12:29:32","content_date_last_edit":"2019-12-07 16:55:10","content_show_img":"1","content_show_details":"0","content_show_related_img":"0","content_show_slider":"0","content_show_title_slider":"0","content_comment":"1","content_score":"0","content_recorded":"0","content_confirmed":"0","content_status":"1","content_kind":"0","tag_id":"10216","tag_word":"اهل سنت,اهل سنت,شعرای اهل سنت,شعرای اهل سنت,امام رضا ع نزد اهل سنت,امام رضا ع نزد اهل سنت,امام رضا,امام رضا","tag_service":"0","tag_total":"162","tag_soundex":"","attach_token":3874609950,"attach_date_register":"2014-09-06 12:47:46","attach_id":11684,"attach_file_ext":"jpg","attach_file_header":"image/jpeg","attach_img_type":"2","attach_img_width":"692","attach_img_height":"432","attach_file_media":"1","attach_show_watermark":"0","score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"visit_count":"15526","visit_date_last":"2026-05-27 02:24:25","attach_title":"امام رضا","node_title":"اقدامات مردمی,اندیشه تقریب","ot_node_left_right":"[{\"node_id\":476, \"left\":11, \"right\":14},{\"node_id\":831, \"left\":43, \"right\":44}]","node_number":"8","allowable_node":"8","img_src":"./cache/5/attach/201409/11684_3874609950_692_432.jpg"}]] ![](\"/file/5/attach/201409/11685_1234400676.jpg\")