در حال بارگذاری ...

حوزه علمیه علی رغم تحولات بسیار خوب و محسوسی که در مسائل مختلف داشته است، هنوز با نگاهی سنتی به مسئله شیعه و سنی‌ می‌نگرد. هنوز حساسیت‌هایی که بعضا ریشه در تعصبات خشک و غیر منطقی دارد، بر اندیشه برخی از بزرگان حوزه سایه افکنده و به تبع در باورهای برخی از طلاب جوان نیز سرایت کرده است.

حجج اسلام حسن عبدی‌پور و ابراهیم عباسی

 با توجه به اینکه بسیاری از اختلافات مذهبی ریشه در اعتقادات و استنباطهای عالمان دینی دارد، درک شرایط و اقتضائات منطقه‌ای و بین المللی و مصلحت‌های جهان اسلام و پیامدهای تفرقه در تصمیمات و اتخاذ استراتژی و تاکتیکها توسط مسئولان و بزرگان حوزه علمیه، نقش اساسی در ایجاد تحولات بنیادین در نگرش‌ها و رویه‌های موجود حوزویان به وحدت اسلامی دارد. در این راستا به اختصار برخی کاستی‌ها و آسیب‌های گریبانگیر حوزه علمیه به عنوان یک نظام پیوسته و منسجم آموزشی، پژوهشی و ترویجی دین پژوه را می‌آوریم؛ این کاستی‌ها نشان میدهد که حوزه علمیه نه تنها در زمینه وحدت اسلامی، دست به امکان سازی نزده، بلکه از امکانات فراوان در اختیار هم نتوانسته‌اند به درستی استفاده نمایند!

١. ناتوانی در تغییر حاکمیت نگاه سنتی در سیاستگذاری ها، برنامه‌ها و عملکرد مدیریت کلان مربوط به وحدت الهی در حوزه علمیه

حوزه علمیه علی رغم تحولات بسیار خوب و محسوسی که در مسائل مختلف داشته است، هنوز با نگاهی سنتی به مسئله شیعه و سنی می‌نگرد. هنوز حساسیت‌هایی که بعضا ریشه در تعصبات خشک و غیر منطقی دارد، بر اندیشه برخی از بزرگان حوزه سایه افکنده و به تبع در باورهای برخی از طلاب جوان نیز سرایت کرده است. این افکار انعطاف ناپذیر، فارغ از تحولات امروزی در عرصه جهانی و بدون تحلیل مسائل و خطرات عمده‌ای که مسلمانان را تهدید می‌کند، بر برخی از مظاهر مذهبی که هیچ ثمرة درخشان فردی و اجتماعی نیز بر آنها مترتب نیست، تأکید دارند و بدون توجه به شرایط و اقتضائات زمانی حتی به انکار وجود اشتراکات شیعه و سنی می‌پردازند؛ اصرار به خط کشی‌های آشکار بین شیعیان و سنیان دارند و هیچ ابایی ندارند که حوزه و نظام را از دادن هرگونه تریبون، مسئولیت و میدان به اهل سنت باز دارند و حتی تا تکفیر آنان پیش روند؛ یعنی دقیقا دچار همان توهمات و تلقیات انحرافی شده‌اند که بخش‌های مهمی از مراکز بزرگ اهل سنت در آن سوی وحدت، سخت به آن مشغول اند.